MISPELS

De mispelaar Mespilus germanica uit de Rozenfamilie/ Rosaceae is de enige soort van het geslacht Mespilus. De mispelboom (mispelaar/mispelstruik) is inheems in Europa en Azië. In Nederland en België wordt hij geteeld, maar is er ook inheems en verwilderd. De mispel is al eeuwenlang in cultuur. De Romeinen bevorderden de cultuur. Bij ons thuis in West-Vlaanderen stonden twee mispels in de haag. De ene boom had lekkere, zij het kleine vruchten, terwijl de andere groter waren maar absoluut niet lekker. Wij waren op het gehucht wel de enigen die mispels hadden. Eenmaal heb ik een paar wilde mispels gezien op een bergwand in de Ardennen. Ik las dat in het Muziekbos bij Ronse in de Vlaamse Ardennen de grootste verzameling van wilde mispels te vinden is. Zelf heb ik een vijftal bomen staan, vier op onderstam meidoorn, de andere wellicht op kwee (Ik heb op oudste onderstam (1963) nooit uitschieters gezien, dit in tegenstelling met de regelmatig te verwijderen, doornige takken op de onderstammen van de andere bomen. Eind mei staan mispels getooid met grote, witte bloemen. Een mispel is zelfbestuivend. Een boom volstaat. Mijn bomen zijn niet hoger dan 3 m. Nochtans heb ik bij een tuinder in Rilaar, op vruchtbare leemgrond, vele jaren terug een reuzenexemplaar gezien met een horizontale tak van zeker 10 m. Vorige week heb ik de vruchten geoogst. Ze begonnen te vallen. Voor het ras Royal kwam ik te laat: zo goed als alles gevallen en voor een deel al geplunderd door de merels. De spreuk “Zo rot als een mispel” is niet juist. De geëigende term om een rijpe mispel te benoemen is “beurs”. Ligt de vrucht fris, dan blijft die een tiental dagen goed. Pas daarna begint de aftakeling of rotting. Meestal zie je dan een puntje witte schimmel verschijnen. Dergelijke vruchten zijn niet meer te genieten. Bij rijpe mispels verwijder ik de kroonblaadjes boven en pits het zeer korte steeltje af, eigenlijk is het alleen een vasthechting. Dan gaat de vrucht in de mond en het vruchtvlees, dat smaakt naar appel en banaan wordt afgekloven van de stenen, die vervolgens uit de mond worden genomen. Er zijn al jaren geweest dat het vruchtvlees verwerkt werd tot confituur. Eerst door een roerzeef steken. Een mispel is rijk aan vitamine C en zou goed zijn voor de spijsvertering. Vanavond ontmoette ik verre buur Guy. Hij had nog nooit van mispels gehoord. Het proeven van de rijpe vruchten met appel-bananensmaak viel hem wel mee. FOTOMATERIAAL 1. De bladeren zijn verdwenen. De vruchten hangen er nog. 2. Let bij deze foto op de verschillende, niet uitgegroeide, verdroogde vruchtjes. Ik weet er nog niet het fijne van. Een tijd terug dacht ik verwantschap te ontdekken met de takmonilia bij pruimen. Ik verzamel deze mummies zorgvuldig om ze te verbranden. 3. Bakken vruchten 4. Idem 5. Rijke oogst 6. Idem 7. Detail

Op de Kerstmarkt te Zoersel op 10 en 11 december zullen o.a. deze vruchten aangeboden worden op de stand van COZOEGO. Aleide komt straks terug van een maand bezoek aan haar projecten in het droge noorden van Kameroen.