Appeloogst 2012

Nog nooit zo’n slechte appeloogst gehad. Van de peren geen enkele vrucht moeten oogsten. Eveneens geen pruimen. Van de appelen gaven slechts 2 rassen een behoorlijke oogst. De ijzerappel of Marie-Joseph D’Othée en de Ontario. De laatste staat op Bittenfelder, een sterkgroeiende onderstam voor hoogstam. De dracht is zelfs zeer goed: meer dan 200 kg. Vorig jaar –jaar met een grote vruchtdracht- zat dit ras in zijn beurtjaar. De laatste vruchten heb ik geplukt op 1 nov. De eerste vanaf een maand vroeger en verder bij gelegenheid. Tussendoor was er vrij veel val. De ijzerappel moet zeer laat geplukt worden. Op 1 november was er nog zo goed als geen val. Beide rassen bewaren gemakkelijk tot maart; de Ijzerappel nog later. In het Frans geeft men ook de naam “Pomme de deux ans”. Ontario. Groene appel, met soms iets blos. De vrucht wordt al vlug geel, maar wordt niet melig. Al een oud Canadees ras (1820). Met de bewaring verzacht het zuurgehalte. Hoog vitamine C gehalte (21 mg/100 g) Ook goede sap - en moesappel. Bloei dag 12. Marie-Joseph D’Othée ontstond rond 1870 in het dorp Othée in de provincie Luik. Meer een keukenappel, maar ik vind de smaak goed na Nieuwjaar. Wij gebruiken de vrucht ook graag als droogappel. De bloei is laat: dag 23. De bloemen kunnen tegen wat vorst. Alhoewel een triploïde appel is het een regelmatige drager. Iets rood gestreept op donkergroene achtergrond. Beide vind ik zeer goede winterappelen. Foto’s Ontario Idem Idem Idem Ijzerappel Idem Idem Vergelijk: links Ijzerappel, rechts Ontario Idem