Bramen Fantasia

Ik ben de vertaling van de Engelse tekst op 10/2 nog schuldig. Intussen heb ik ook foto’s van de gesnoeide Fantasia. Ik woon in De Kempen, een zandig deel van Vlaanderen op 20 km van Antwerpen. In 1992 zag ik in ‘The Fruit Grower’ een annonce voor bramen te Maidstone. Zo leerde ik Derek Jennings kennen, de gepensionneerde, grote onderzoeker van het Scottish Crop Research Institute. Hij creëerde tal van frambozen o.a. Glen Moy, de braam Loch Ness, de braamboos Taybes enz… Ik kocht Loch Ness en Waldo en enkele jaren later zijn Adrienne en Helen. De laatste stekelloze braam is de beste van beiden. Ik ben nu benieuwd hoe ze de zware vorstperiode doorgekomen zijn. Half de negentigerjaren verwierf ik Fantasia, een gestekelde braam. Maar geen nood. De massa’s zeer grote en stevig smakende vruchten hangen vrij, geen last van de stekels. Ze rijpen vanaf half augustus. Fantasia is de dikste, wilde braambes die ik ken. Ze herinneren mij aan de grote braambessen uit mijn kinderjaren in West-Vlaanderen. Ik knip de afgedragen takken tot de grond en knip ze in kleine stukken, grotere en zijtak in hetzelfde vlak , die aldus horizontaal op de grond kunnen composteren. De zwaardere hoofdtak hou ik apart om op te stoken. Voor dit werkje draag je natuurlijk handschoenen. In september knip je de nieuwe zijranken een stuk in, anders beginnen die de doorgang te belemmeren. Bij niet afknippen groeien ze nog een paar meter verder en aan de top vormt zich een nieuwe braam. Je kan bij familie, vrienden en buren uitdelen. Alleszins verwijderen. Zo niet heb je binnen drie vier jaar een ondoorkoombaar braambos. Maar misschien is dit de bedoeling? Fotomateriaal Eerst mijn langste rij. Wellicht heeft Fantasia zo goed als niets geleden onder de zware vorst. Let op het snoeisel. In de buurt groeit ook een Thornles Evergreen, een stekelloze braam met het peterselieblad. Daarna nog een Fantasia. Hier zie je nog beter hoe ik de takken horizontaal opbind voor de beste vruchtzetting en het gemakkelijkste plukken.