27 april 2006 · 00:00 · door Daantje
HET ENTEN ZIT ER OP
0 beelden 1 reacties
Gisteren de laatste enten geplaatst. Ik hou het gemakshalve bij kroonenten. Je hebt enkel de tak of onderstam op de gewenste plaats door te knippen of te zagen.
Nu bij het uitbotten van de bladeren komt de bast gemakkelijk los.
Je plaatst het entmesje aan de (west)kant en maakt al drukkend een insnede. Door zachtjes naar links en rechts te duwen maak je de bast iets los. Vervolgens neem je een bewaarde ent, bij voorkeur al gesneden in januari en bewaard tegen een noordermuur. Je legt de ent op je knie terwijl je deze vasthoudt met je linkerhand. Met de rechterhand plaats je het entmes schuin op de ent, op de achterkant van een oog. De hand met het entmes immobiliseer je zo goed mogelijk op je knie en met de klinkerhand geef je een flinke ruk aan de ent. Tracht een gelijkmatige schuine snede van een 2 tal centimeter te bekomen. De ent top je in boven een derde of vierde oog. Met uw handen het snijvlak niet aanraken. Met de achterkant van het entmes licht je de bast aan de insnede iets op en duw je de ent voorzichtig in. Hierbij hou ik mijn linkerduim boven op de insnede, zodat de kracht bij het inschuiven met de rechterhand zich meer zijdelings verplaatst. Vroeger heb ik nog meegemaakt dat de ent naar buiten geduwd werd. De ent stevig aanbinden met nat gemaakte raffia en alles goed dichtlakken met entwas. Ik gebruik nog altijd Lacbalsam, maar er zouden er nog betere zijn. Hierbij het topje niet vergeten, dat anders gaat indrogen. Bij dikkere takken plaats ik 2, 3, 4 enten, naar gelang de dikte, opdat de tak niet zou inrotten. Later laat je er maar één of twee uitgroeien. De andere hou je kort, om die na verloop van jaren weg te knippen als de uitgegroeide voldoende verdikt is en de stomp gaat overdekken.
Dit jaar heb ik een paar bomen omgeënt o.a. Delcorf (rasnaam), Delbarestival, (merknaam), een lekkere, vroege herfstappel, maar zo schurftgevoelig dat die zonder spuiten niet te telen is.
Van Jean-Pierre Billen- de reisleider van de Nationale Boomgaardenstichting, met wie we met de bus begin september het fruit gaan verkennen aan de zuid-west kant van Engeland- had ik nogal wat enten gekregen.
Ik had ook de Amerikaanse, schurftresistente Liberty gekregen, een zwakke groeier, met rode vruchten, die steeds zo fors draagt dat er nauwelijks scheutgroei is.
De erg dunne enten heb ik op een M7 onderstam gezet , omdat dit een tamelijk sterke groeier is. Er bestaat veel kans dat de enten uitdrogen vooraleer ze kunnen aanslaan.
Dan moeten we het beter met een andere enting, bv de verbeterde Engelse plakenting proberen. Maar dit vraagt meer snijbehendigheid. Mijn goeie vriend Louis Eelen is daar een krak in.
