DRUIVEN

Gisteren (19/6) was neef Rik Dedeene op bezoek. Hij is zendeling in Kazakstan; nu een zelfstandige staat uit de vroegere Unie van Sovjetrepublieken.

Zondag hield hij een lezing in het Russisch in Antwerpen.

Na een drietal jaar in St Petersburg, 2 jaar in Moermansk, de havenstad in het hoge Noorden, met ’s winters temperaturen tot dicht tegen de – 50° C en nu 2 jaar Kazakstan, is hij het Russisch behoorlijk machtig en ook in het Kazakstans kan hij al een aardig woordje meepraten. Dat moet ook als je het woord van Jehova verkondigt.

Terwijl Aleide hem onderhield over haar Afrikaprojecten, snoeide ik de druiven in hun nabijheid tegen de zuidgevel.

Er staan nu 8 verschillende rassen en alle plaatsen zijn benut.

Het werd hoog tijd om de ranken in te nijpen. Nu kan je ze nog gemakkelijk afbreken. Nog later, als ze meer verhout zijn, moet het met de snoeischaar.

Meestal laat ik een 5 tal bladeren na de tweede tros staan. Op een kleine rank behoud ik maar één trosje.

De rank vormt – net als tomaten- okselscheuten.

Ik laat daar één blad staan en neem het groeipuntje weg.

Vanmorgen was ik aardbeien aan het plukken en wat zag ik? Een druivenzaailing! Nog nooit zoiets gezien.

Het ziet er een gezonde groeier uit, vrij donker van voorkomen.

Wat wordt het? Wordt het überhaupt iets?

In oktober zal ik die op een kweekbed zetten.

Daar alle plaatsen tegen de muren reeds ingenomen zijn, zal ik een stukje wijngaard moeten aanleggen, want op het wachtbed staan reeds enkele druiven, in afwachting voor een definitieve plaats.