21 oktober 2006 · 23:43 · door Daantje
OP BEZOEK BIJ GERARD EN IRENE AMEEUW
0 beelden 0 reacties
19 oktober 2006
Net na het stichten van de VELT vzw (toen nog Vereniging voor Ecologische Land – en Tuinbouw) in 1974, leerde ik bij Jan Heyman - de stichtende voorzitter en de erevoorzitter van VELT - (sinds ’79 Vereniging voor Ecologisch Leef - en Teeltwijze) Gerard Ameeuw kennen. Toen was zijn firma OSMO te Diksmuide al in volle uitbreiding. Als ingenieur Land – en Tuinbouw was hij zijn loopbaan begonnen aan de Land – en Tuinbouwschool te Roeselare. Jan Heyman was er toen nog een van de eminente leraars. In eigen midden was er in die tijd erg veel weerstand tegen voorstanders van Biologisch Telen.
Gerard bracht als een van de eerste biologische producten en meststoffen op de markt.
Na de verkoop van zijn zaak heeft hij een hoeve verbouwd te Houthulst.
De machtige, oude knotwilgen en knotpopulieren zijn magnifiek opgenomen in het geheel van verbouwingen en nieuwe aanleg, o.a. van een grote vijver.
De sier- en moestuin van Irene lopen mooi in elkaar over. Er is aandacht voor kleinfruit. Er is een hoogstam boomgaard met nogal wat okkernoten. Deze waren nog volop aan het vallen. Ook hier een reuzenoogst. Dezelfde rassen van geënte noten Broadview en Buccaneer waren bij mij in De Kempen een tiental dagen vroeger rijp. Ernaast heeft hij een perceel kersen op de laag blijvende onderstam Gisela V van Bart Dequidt, uitmuntende boomkweker te Kemmel. Rond om rond staat een metalen constructie om een vogelnet te kunnen aanbrengen. Alles mooi afgebogen, geen haperingspunten. Knap gemaakt in eigen werkhuis!
Daarnaast een perceel met laagstammen, vooral prachtige peren. Er was nogal veel vogelschade.
Achteraan was er al een gedeelte moestuin met geweldige preien. Voor de verdere uitbreiding wordt de zware leemgrond humusrijk gemaakt met een grote hoeveelheid regenwormencompost.
Tijd om binnen te gaan kijken naar zijn collectie uitzonderlijke, antiquarische fruitboeken. Daarvoor heeft hij overal connecties. Maar hij heeft ook oog voor instructieve boeken. ”Ik zou eens drie maand ingesneeuwd moeten zitten om alles te kunnen ordenen”.
Ik vertelde hem dat men mij had aangezet mijn ervaringen neer te schrijven en dat het er niet van kwam tot het Seniorennet die kans bood.
“Je vergeet zoveel als je ouder wordt” zei ik. “Weet je wat DMC betekent? Dement maar content!” Als het niet in de familie zit, is de achteruitgang beetje bij beetje, ‘pianewies’ zoals ze het in het West-Vlaams zeggen. Achteraf maakte ikzelf de associatie met dezelfde letters, maar in een andere volgorde: DCM, De Ceuster Meststoffen, een concurrent van Osmo.
Op de bus van de laatste trip naar Brogdale had Gerard al een gedicht voorgedragen over ‘De Boom’. Ik weet niet zeker of het van hem was, maar hij heeft eigen gedichten met de natuur als onderwerp op zijn kerfstok. Hij had ze gebundeld en genummerd in een boekje als ‘zitplaatsen’.
Telkens met een genummerde stoel erboven, zeer suggestief om er even bij te zitten en te mijmeren…
