15 april 2005 · 22:28 · door Daantje

VINKEN en .....

0 beelden 0 reacties

Vinken en ... In mijn Kalmthoutse pruim (*) zit het kunstvol gedrapeerde nestje van de vink. Al een tijdje zit ze te broeden. Binnenkort zijn er jongen en dan is het de gevaarlijkste periode, want Vlaamse gaaien en eksters zijn gehaaide rovers. Deze tijd hebben zij ook hongerige magen te vullen. Gelukkig wonen zij niet in de onmiddellijke omgeving, voor zover ik kon zien. Mijn kozijns destijds, in West-Vlaanderen waren verwoede vinkenzetters en sluwe vogelvangers. Voor onze deur waren er vinkenzettingen. Heel bekoedzaam en zwijgzaam mocht men toekijken en luisteren. De kooien stonden allemaal op een rij en op een bepaalde afstand van elkaar (1,5 m?). Voor de kooien zaten de vinkeniers op een krukje, elk met een zwarte, vierkantige notitiestok en een krijtje. Men zat voor het kooitje van iemand anders te noteren. Telkens de vink suskewiet zong kwam er een turfstreepje. Een vink die wel een mooi refreintje zong, maar niet besloot met suskewiet, bracht geen streepjes op. “Waalse” kwamen dus niet aan de bak. Ik heb in Schaarbeek Aleide leren kennen. We zijn er getrouwd en hebben er nog een tijdje gewoond. Dikwijls trokken we naar het Zonieënwoud. Voor de vinken was dat wellicht de taalgrens? Ik hoorde er Vlaamse suskewiets en en Waalse vinken, waarvan de zang niet eindigde op suskewiet. Ik heb ooit nog een plaatje gekocht van een kampioenvink met een duizendtal liedjes. Allemaal enkel een soort vlug uitgebraakte suskewiets. Niks mooi meer aan! Als dat het summum is! Pas na het afschaffen van de vogelvangst hadden we hier in Zoersel elk jaar een vinkenpaar, zelfs soms 2 paar. Welk territorium ze juist hadden weet ik niet. Bij de buren op 300m zat er nog een ander koppel. Ook in deze streek waren er vroeger straffe vogelvangers, vandaar het gebrek aan vinken toen. Een van hen vertelde mij dat hij 54 goudvinken gevangen had, een vogel die ik bij mij hier nog nooit opgemerkt heb. Wel komen distelvinken in de winter af en toe fourageren op de zaden van de klis of klit , zoals de nieuwe naam zou luiden. In 1966 was ik medeoprichter van de afdeling De Voorkempen van De Wielewaal, nu met De Belgische Vogelreservaten versmolten tot Natuurpunt. Ik herinner mij een avond waarop vogelvangers kwamen storen. Ik heb hen toen gezegd : “Dat ik hen volkomen begreep. Als men mij destijds niet naar ’t college had gestuurd, om pastoor te worden, dan was ik waarschijnlijk ook vogelvanger geworden. Dat het de Noordse landen waren, die aandrongen op afschaffing van de vogelvangst, was toch heel normaal: Ze hadden al twee generaties voor ons algemene leerplicht. Het is alleen en kwestie van beschaving.” Zouden er in West-Vlaanderen nu nog achterlijke gebieden zijn? Of zijn het sommige achterlijke politiekers? (*) Pruim gekregen van Marcel Cools , uit een haag in Kalmthout. Een eerder kleine, langwerpig pruimke, maar bijzonder zoet en lekker. Helaas slechts matig vruchtbaar. Om het ras te vermenigvuldigen heb je enkel een uitloper uit te planten. Van enten is hier geen sprake. Maar men zou het kunnen en wie weet misschien is er een onderstam waarop dit ras beter zou floreren? Saint Julien Ik heb al verteld over ons Antwerps fruitgroepje. Leo was de man die gewoonlijk voor de onderstammen zorgde. Voor pruimen werkten we gewoonlijk met Saint Julien. Deze onderstam geeft een gemiddelde boom. Men kan er praktisch alles op enten. ( In technische termen : er is een goede verenigbaarheid van onderstam en ent. Een slechte verenigbaarheid geeft een beperkte tot matige vergroeiing, met later afbreken van de stam op de entplaats.) We verdeelden ook enten. Zo had iemand enten bij “ van een reine claude”. Ik heb die geënt op een Saint Julien. Maar ik had ook een Saint Julien laten uitgroeien. En wat bleek: tweemaal dezelfde vruchten, die inderdaad veel weg hebben van echte reine clauden: eveneens groen-geel, maar beduidend kleiner, en ook minder van smaak. Ik heb nog fel gediskussieerd met beroepspruimenkwekers, die mordicus beweerden dat een Saint Julien blauwe vruchten had. Ze maakten heel waarschijnlijk de verwarring met een andere onderstam: de Brompton, die net als de appelstam M VII, al een hele tijd verlaten werd omdat deze bomen te groot werden.

Verder lezen

Chronologisch verder

Eén bericht net ervoor, en tot twee berichten net erna in het archief.

Open tijdlijn

Eerder

13 april 200540

De Generatieboom

Onze Generatieboom Vanmorgen heb ik eindelijk tijd gemaakt om op de generatieboom met 14 appelrassen, naar de 14 kleinderen, nog 3 rassen bij te enten. Mijn gescheiden zoon Peter, zelf vader van twee kinderen heeft een tijd terug Marie, een

Nog later

18 april 200500

ZAAILINGEN

Onder een boom waren een tiental pitten ontkiemd. Dat had ik nog nooit gezien. Ik heb ze op een kweekbedje overgeplant De boom waaronder ze stonden heeft zeer donkerrode vruchten, middelmatig groot en onzegelmatig van vorm. Het is een late

Verder lezen

Thema: Pruimenrassen.

26 mei 200600

REINTJE OP BEZOEK

Reintje op Bezoek Gisteren viel me de stilte op in de kalkoenenwei. Ik ging kijken. Het eerste wat ik zag waren pluimen niet zo ver van de slaapplaats. Ze slapen boven op het hok in plaats van er in. Iets verder vond ik de mannetjes kalkoen

11 juni 200500

WAAROM DRAGEN PRUIMEN NIET?

Bericht: Hallo, ik zie hier in de blog dat er veel pruimen zijn dit jaar ! Ik heb 7 bomen staan en moet vaststellen dat er bij mij zeer weinig vruchten te bespeuren zijn. Ik woon wel in de vlaanders en ik denk dat wij een beetje vorst hebbe

11 december 201700

Pruimen

Pruimen Bij mij thuis op De Reiger te Ichtegem (West-Vlaanderen, 20 km van de kust) hadden we 2 pruimenbomen staan. We noemden ze eierpruimen, rijp half augustus. Op de entplaats was er een serieuze knobbel. Later wist ik dat het Monsieur H

22 mei 200601

OP BEZOEK BIJ LOUIS EELEN TE VORSELAAR

Op bezoek bij Louis Eelen te Vorselaar Louis heb ik zo’n 10 jaar terug leren kennen bij boomkweker Louis Mampay te Viersel. Hij kwam er pruimelaars aanschaffen en we geraakten in gesprek. Ik had ook een zwak voor pruimen. Intussen hebben we

17 maart 200700

MIJN ERVARING MET KIPPEN

Mijn Ervaring met Kippen Op de boerderij in West-Vlaanderen hadden we altijd kippen, minstens een honderdtal. Onze legkippen waren de Witte Leghorns, toen de beste leggers onder de raskippen. Ze kwamen binnen als eendagskuikentjes die zich

10 juni 200700

GRAUWE VLIEGENVANGER

Grauwe Vliegenvanger Enkele dagen terug had ik de onopvallende zang van de Grauwe Vliegenvanger gehoord. Vroeger was dit een regelmatige gast. Eenmaal broedden er zelfs 2 koppeltjes, een aan de zuidkant en een aan de noordkant van het huis.