Het Wijfje van de Kleine Wintervlinder

Tot heden had ik dit insect nog nooit gezien. De mannetjes vlinders ( ca 15 mm ) ken ik al zeer lang. Met velen zag ik hen in de voorwintermaanden tegen het raam fladderen in het licht van een bureellamp. Ze kwamen af op het licht. De wijfjes ( ca 6mm ) na hun ontpoppen in de grond, wachtte intussen de moeizame klim op de stammen van allerlei bomen (*) en verder naar de uiteinden der takken om er hun eitjes (100 à 200 ) te deponeren. De wijfjes kunnen immers niet vliegen met hun vleugelstompjes. In het prille voorjaar komen de eerst nog piepkleine rupsjes te voorschijn en beginnen onmiddellijk hun vraat aan de ontluikende blaadjes. Ze zitten dan verscholen tussen de blaadjes, maar een geoefend oog weet waar ze zitten door het begin van bladschade. Op zijn ergst kunnen ze bomen totaal kaal vreten. Dit koude voorjaar ontdekte ik ze onder aan de voet van de bloemrozetten. Daar deden ze hun vernielende werk door het aanvreten van de inplanting. Mijn hypothese is dat ze zich door het aanhoudende koude weer zo diep mogelijk hadden teruggetrokken. Ik zag hun vernielingswerk o.a. bij de Brabantse Bellefleur. Dit is een sterk beurtjaargevoelig ras, dat pas laat bloeit. Dit jaar had de boom vol appelen moeten staan. Ik heb er maar een paar appelen op gezien. Aan vorstschade kan het niet gelegen hebben gezien de late bloei van dit ras. De schade van de spanrupsjes van de Kleine Wintervlinder heb ik wel geconstateerd. De afgevreten bloemtrosjes waren er zo uit te plukken. De spanrupsjes zijn geelgroenachtig met onduidelijke langsstrepen. Ze berokkenen veel schade in het voorjaar: zeer veel aangevreten bladeren; kan gaan tot volledige kaalvreterij. Drie(?) Jaar terug heb ik dit gezien aan de fruitbomen die het dichtst tegen de bossingel staan. Vanuit de hogere bomen hadden de rupsjes zich als valschermspringers laten neerdalen vanuit de hogere bomen (vooral haagbeuk en wilg). Laatst ontmoette ik een fruitkenner die meende dat dit enkel bij eik het geval is. Eiken staan er op die plaats echter niet. Die kaalvraat heb ik dit jaar niet gezien. Dat ik dit jaar veruit de slechtste oogst had, lag vooral aan het zeer koude en natte voorjaar. De bijen konden nauwelijks naar buiten. Ik had mij anders al verheugd met de nieuwe bijenstand die in de boomgaard was geplaatst! Gisteren (15/12) was er even zon om foto’s te maken. Eigenlijk zou je hiervoor macro moeten hebben, maar de insecten zijn te herkennen. Op de eerste foto zie je een wijfje met herkenbare vleugelstompjes (In het midden links). Er zijn minstens evenveel mannetjes gevangen, die wellicht op de geur van de wijfjes af kwamen. De bewering van de fabrikant dat er geen bladeren blijven plakken klopt bepaald niet! De blog over het aanbrengen van de lijm vind je op de blogs van 28/09 en 14/10. Nog gemakkelijker is bij het begin van de blog bij zoeken links boven: rupsenlijm in te tikken.

( * ) De Kleine Wintervlinder kan ook schadelijk zijn op Blauwe Bes, maar dit heb ik nog nooit geconstateerd, alhoewel ik hiervan een hele verzameling heb..