28 januari 2019 · 22:27 · door Daniël Willaeys
Voedselbos en Kanker
0 beelden 0 reacties
Heden ten dage spreek je over een voedselbos als er er iets eetbaars in je bos groeit.
Toen ik hier in 1962 kwam, wou ik een bosje voor de vogels aanplanten. Door een overvloed aan pas ontsproten zwarte els waren die veruit in de meerderheid, niet meteen de beste bomen voor vogels, behalve met hun zaden voor de sijsjes. Wilg en els groeiden al op de rand van de 4m brede sloot; doch een drietal stekken werden in het bosje zelf gezet en ook nog nog een stek van de enige populier die op het boerenerf had gestaan. Daarbij kwamen nog een paar essen, wat vlier, een meidoorn en een Gelderse roos. Aan de noordrand kwamen een 5 tal lorken (larinks) als nestgelegenheid voor merels en zanglijsters en een paar Pinus sylvestris. Achteraf tierden de brandnetels aan de randen weelderig; zodaig zelfs dat een nachtegaal er in 1988 een week verrukkelijk bleef zingen .
In 1976 met de ergste droogte die ik in mijn leven gekend heb - een heel stuk van juni en juli alle dagen 30°- was hier alles verdord tot een geel, Spaans landschap. Alle lorken stierven door hun oppervlakkige beworteling af. 1976 was veel erger dan bv vorig jaar of 2003!
Een kleine 20 jaar terug plantte ik aan de rand een drietal Japanse kwee’s, afkomstig uit Polen. Ik had er de goed met vruchten beladen struik gezien. Verder werd er niet meer naar omgezien tot de laatste paar jaar. De vele scheuten werden uitgedund en een vijftal stengels gestut om omhoog te groeien. Behalve de roze-rode, prachtige bloei in het vroege voorjaar nog geen vruchten gezien. Eindelijk wat compost gegeven. Vorige week werd het nieuwe opschot verwijderd en plots viel mij iets op. Nogal wat takjes vertoonden kankerverdikkingen en afgestorven eindpunten! Voor mij een complete verrassing!
Het is de eerste maal dat ik die kanker zie. Tot nu nooit eerder kanker gezien op kwee of Japanse kwee. Een andere Japanse kwee, met veel vruchten vorig jaar, is wel totaal gezond.
Het knapste voedelbos dat ik ooit gezien heb was te Moeskroen bij de Frères Ouvrières. Op hun grond van een kwart Ha groeien honderden rassen en op de iets meer belichte plaatsen groenten.
Ik weet nog hoe ik toen dacht: met die hoge luchtvochtigheid is dit een plek voor kanker. Echter totaal geen aantasting!
