Het Schijn

Vandaag 25/9 de 3 de Provinciale Landschapsdag Antwerpen meegemaakt te Halle-Zoersel. Voor een keer kon ik er met de fiets naartoe, niet dat ik een verwoede fietser ben; teveel werk in de tuin. Nog een anekdote. Een aantal jaren geleden kwam ik in een etablissement in Halle Brabant en de waardin vertelde toen ze vernam dat wij van Halle-Kempen waren, dat zij ’s morgens een Nederlander over de vloer kreeg die moest gaan spreken op het conferentieoord Martinus waar wij vandaag met de provincie onze stek hadden! Waarom het Schijn? Waterlopen en rivieren zijn normaal vrouwelijk. Om het boeiend te maken zijn er altijd uitzonderingen. In Nederland heeft men bv het Ij. Als sinds 50 jaar bewoner van de linkeroever van het Schijn voelde ik mij aangesproken voor deze dag. Deze linkeroever vormt slechts een lichte verhevenheid. Vorige generaties hebben er na 1840 een hoeve gebouwd en daarna herbouwd. Wij zorgden in 1969-1970 voor de laatste verbouwing. Voorjaar 1970 streek even een hop neer in de tuin. Maar we zitten op een waterscheiding. Het water van de noordelijke helft loopt naar het Schijn. De andere helft watert af naar de Nete en bereikt via een grote omweg ook de Schelde. Tijdens het voormiddaggedeelte brachten verschillende sprekers een boeiend beeld over het Schijn en de valideringsplannen dichter bij Antwerpen met het 83 Ha grote Park Groot Schijn. Joke bungeneers van het Regionaal Landschap Voorkempen bracht een helder relaas over de totale loop van het Schijn. Wilfried Patoors wist te vertellen hoe een afgeleide van het Schijn, de 7 km lange Herentalse vaart Antwerpen voorzag van drinkwater en basisgrondstof voor de bierbrouwerijen, want in die tijd dronk men 350 l bier en nu nog slechts 70 l. Dan kregen we een begeesterde Scintoloog aan het woord, Bram Van Ballaar. Scintoloog komt gewoon van een oude spelling van het Schijn. Tot eind de veertigerjaren van de vorige eeuw zaten hier nog otters. Maar we vernamen ook dat het afvalwater van Ranst nog steeds ongezuiverd in het Schijn wordt gestort. We hoorden Manuel Verreet over het 83Ha groot Park Groot Schijn. Dirk Artois had het over de diverse wettelijke beschermingen: te beginnen met het Brouwershuis. 2. Stads – en dorpsgezichten 3. Landschappen en nog een vierde categorie: Erfgoed landschappen. Deputé Rik Röttger vatte alles kernachtig samen. Hij had het onder meer over levensaders, groene linten… Dit zou een vijfde beschermingspunt kunnen worden. Toen men de beschermde groene vlekken toonde op de kaart zag ik bijvoorbeeld niet de aaneengesloten loop van het Schijn of de 34 km lange levensader van de antitankgracht groen ingekleurd. In de namiddag had ik het genoegen Wijnegempark te leren kennen, 32 Ha met de vleminckxtoren, restant van het vroegere waterkasteel . Wijnegem heeft dit park destijds gekocht. Het meeste is nu in handen van de provincie. Het laatste bezoek was aan de restanten van het Spuihuis op het golfterrein Ternesse te Wommelgem. Tot daar had men in 1491 de 7 km lange Herentalse vaart gegraven om Antwerpen van drinkwater te voorzien. Het deed mij plezier om er Fik Denissen, een goede fruitvriend terug te zien, die de verkenning leidde. Vele jaren terug had ik al eens het genoegen een door hem als Schijnkenner geleide wandeling van daar langs het Schijn tot aan het lobroekdok mee te maken. Vandaag vernamen we dat de BAM recent gezorgd heeft voor de overheveling van het Schijnwater in het dok. Aldus moet het niet verder in de kokers onder Merksem, wat vroeger enkele keren voor zware overstromingen zorgde. Daarna keerden we terug voor een fijne receptie, besloten met, wat anders, een goede trippel van Westmalle. De provincie Antwerpen verdient een pluim! FOTO’S De Vlemincktoren, een duiventoren uit de 16de eeuw in het park van Wijnegem Idem Orangerie In het park Zwam Met Fik Dennissen aan de blootgelegde restanten van het Spuihuis, waar de Herentalse vaart begon. Idem Idem