Pierre Zanders over Kleinfruit

Deze voormiddag sprak Pierre Zanders voor een talrijk opgekomen publiek van Velt Middenkempen te Herentals.

Pierre is tuinbouwleraar aan de Provinciale Tuinbouwschool te Tongeren en voorzitter van Velt van de provincie Limburg. Ongeveer 15 jaar terug zaten we nog samen in de Beheerraad van Velt. Een blij weerzien.

Aleide was mee als fotograaf , maar helaas het kaartje stak niet in het toestel.

In het clublokaal in het Begijnhof te Herentals hangt er nog een groot bord en Pierre had als excellente lesgever wat hij nodig had.

De basiskennis betreffende rode bessen was ook voor mij meer dan een goede opfrissing.

De huidige professionele teelt is evenwel overgeschakeld naar één-takkers en geen drietakkers meer. Zie de voorgaande blog.

Interessant was de uiteenzetting over de basisbemesting. Bij het planten zo goed als geen bemesting meegeven, zeker niet in het plantgat. De wortelen moeten groeiend op zoek gaan naar voedsel. Ik heb mij in de tijd ook daaraan (een hoop compost op de wortels strooien) bezondigd met als resultaat dat de wortelen in een kluwen groeiden en de plant het helemaal niet deed.

Kleinfruit is over het algemeen gebaat met bijbemesting met potas of kalium. Maar dit enkel geven bij herneming van de groei en liefst nog verspreid tijdens de groeiperiode.

De oude rassen van rode bes vormen hun vruchten op de overgang van de stam en een scheut van het voorgaande jaar. Dus kort snoeien op een stompje. Bv bij Jonkheer van Tests, het vroege ras van Nederlandse oorsprong. Dit ras heeft kortere trossen (maar wel grote, zij het iets zure bessen), die daarenboven gevoelig zijn voor rui als gevolg van bv bevriezen tijdens de bloei, wat vorig jaar het geval was.

In de beroepsteelt werkt men nu met het Franse ras Junifer.

De nieuwe rassen als Rotet, Rolan, Rosetta, Rondom vormen ook bloem op de iets langere takken; vandaar deze langer snoeien. (+/- 30 cm).

In sommige tuinen kan men last hebben dat vogels, mussen , groen- en appelvinken de jonge knoppen afpikken. Zelf heb ik daar nog nooit problemen mee gehad.

Bij de liefhebbers zien de stekelbessen er dikwijls armzalig uit als men niet snoeit, een onontwarbaar kluwen waarin men niet kan plukken. Pierre deed een oproep om deze liefst als ééntakker te kweken en de tak telkens aan de dwarsdraden te bevestigen. Bij de kleinfruitfima Meulblok in Zeeland zag ik dat het interessanter is om slechts 2 draden te behouden: een beneden en een boven en de tak regelmatig aan binden aan een bamboestok die vastgezet is aan beide draden. Dit regelmatig aanbinden van de topscheut maakt dat deze verticaal en veel beter groeit. De man van Meulblok haalde een voorbeeld aan van een slecht perceel in Zwitserland van planten die niet wilden groeien. Ze lagen met hun topscheuten omgevallen!

Je kan ook kruisbessen op stam aanschaffen. Ook hierin snoeien om nieuwe takjes (wit hout) te kweken, want stekelbessen groeien op het nieuwe hout. Stekelbessen op stam gaan wel niet zo lang mee.

Bij zwarte bessen zei hij de vruchten te plukken aan tafel. Dit wil zeggen de tak met de rijpe bessen afknippen en deze daarna in een gemakkelijke houding plukken. Je moet telkens liefst lange, nieuwe scheuten kweken. Want de bessen ontstaan het volgend jaar op deze nieuwe takken. Heb je oude takken, waarop dikwijls de rode stippen van het meniezwammetje te zien zijn: dringend afknippen en deze takken verbranden.

Bij de frambozen mocht iets meer aandacht gaan naar de herfstframbozen.

Bij de bramen merkte ik op dat de oogst bij de gestekelde bramen geen probleem vormt omdat de vruchten ruim boven of opzij van de gestekelde ranken hangen.

Het onderscheid tussen de bosbes is het roodgekleurd sap van deze en het kleurloze sap van de Blauwe Bes.

Druiven kregen aandacht. Meestal op 1 oog, hoogstens op 2 snoeien en dit liefst al in januari tegen het bloeden, sapverlies. Bij de druiven werd de nadruk gelegd om geen Witte van der Laan meer te planten: veel te ziektegevoelig. ”Ik heb mijn 4 exemplaren gerooid.

Ook kiwi en Kiwibes werden kort behandeld. Wel zorgen voor een mannelijke en enkele vrouwelijke planten.

Kwamen niet aan bod de braambozen, half braam, half framboos. Blijkbaar had Pierre ooit tegenslag met zijn Taybes. Maar er zijn intussen meerdere, zeer smakelijke vruchten –indien de winter niet te streng is geweest-.

En zeggen dat men voor de volgende week – na een heerlijke lenteweek- opnieuw vorstweer voorspelt en we zijn bijna half maart!