Bij Georges Cooman te Lochristi 14/08

Vorig jaar heb ik Georges leren kenen op de NBS (Nationale Boomgaardenstichting) –stand op de Fruithappening van het Regionaal Landschap Vlaamse Ardennen te Zwalm. Ieder jaar heeft deze fruithappening plaats in een van de aangesloten gemeenten. Dit jaar is dit te Sint-Lievens-Houtem op zo. 18 oktober.

Te Zwalm toonde Georges 3 door hem gecreëerde rassen: Mephisto: een mooi gekleurde en smakelijke vrucht. Ten tweede: Eskelinck: eveneens een lekkere appel: geel met een oranje blos. De derde appel vertoont glazigheid en schrijft hij af. Tussen haakjes over deze vruchten werd bericht in Pomologia 2004/4 en 2005/1.

Vorige zondag was het pruimen proeven bij Eddy Vets te Itegem. We ontmoetten Georges terug. Hij liet een eigen pruim proeven: rond, gemiddelde grootte, donkerrood met roodkleurig vlees en een goede smaak. Hij noemt ze Colobel. Het is de kruising tussen een myrobolaan (kerspruim) en Anna Späth, een goede, late pruim van begin september.

Georges vertelde dat hij nog een zeer mooie pruim had. Onze (van Louis en mij) belangstelling was gewekt en we maakten een afspraak.

Deze pruim –hij gaf haar de naam MO-Nectar- is werkelijk een uitstekende pruim, prachtig gekleurd (zie foto’s), groot, zeer lekker, zeer zoet en uitermate sappig en groeit op een gezonde boom.

De ontstaansgeschiedenis is werkelijk spectaculair: Hij gaf 20 stenen van een mirabel de Nancy een temperatuurschrikking.

Hij dompelde telkens twee stenen een bepaalde tijd in heet water: 2, 4, 5 minuten enz. Hij was van plan de behandelde stenen telkens per twee te planten, doch zijn vrouw ruimde de stenen samen op. Hij zaaide deze stenen en slechts één ontkiemde en gaf na een aantal jaren deze schitterende vrucht.

Zou dit een uitzonderlijke mutatie zijn?

Vorig jaar had hij opnieuw prijs met de appel Bikkel, een zaailing van Pink Lady, bij ons ingevoerd uit warmere streken. Zijn vrucht is meer grijs-bruin met lichte blos. Het is een stevige, zeer late appel (pluk 1 nov.). De vrucht hangt zeer vast aan de boom. Goede smaak.

Vriend Louis Eelen had zijn alaam bij en gaf een demonstratie van zijn manier van enten. Met behulp van zijn vlijmscherpe beitel snijdt hij 2 gelijke vlakken, maakt nog een kleine inkeping in beide snijvlakken en schuift ent en onderstam perfect in elkaar. Dit is wat men de verbeterde of Engelse plakenting noemt. Vakmanswerk.

Georges had enkele pruimen onderstammetjes en vandaag sneed Louis een oog van de nieuwe pruimen en plakte dit op een even grote inkeping op de onderstam. Vervolgens bindt hij oog en onderstam op die plaats stevig samen met een plakkende en licht rekbare strip. Als het steeltje afvalt in plaats van te verdorren is er veel kans op succes . De hergroei blijft gewoonlijk uit tot volgend jaar. Hij vindt deze vorm van chipbudden eenvoudiger en gemakkelijker dan oculeren waarbij men een T-vormige insnijding maakt en het oog onder de losgemaakte bast schuift. Bij de werkwijze van Louis zit de finesse wellicht in het plakkende en rekbare afdichtingbandje.

Georges heeft naast de tuin thuis een boomgaard op een andere plaats. Thuis zagen we o.a. zijn Mephisto en de overvol geladen Eskelinck. Ik proefde een afgevallen vrucht en hoewel nog veel te vroeg, was er al een spoor van de goede smaak. Georges wees ook nog op een eigen kruising van een zoetsmakende komkommer en augurk.

Enkele zaken die mij troffen in de grote boomgaard.

Er lopen nogal wat bruine kippen van eigen kruising. Die zorgen voor opruiming van een boel insecten. Verder is er enkel natuurlijke teelt, geen spuiten.

De pruimen hebben een duidelijk beter formaat dan wij gewoon zijn in de Kempen en die we bv vorige zondag zagen te Itegem.

Zijn Signe Tillisch hangt vol met grootformaat appelen die ik nooit kan telen, met daarbij weinig beurtjaargevoeligheid. Vergelijk: dit jaar heb ik weer geen vruchten wegens die ene nachtvorst. Het zou normaal een draagjaar moeten geweest zijn, na het beurtjaar van vorig jaar.

We stonden stil bij een opvallende, helderrode Hongaarse appel, Sîgled Piros, nu rijp, met zacht en zoet vlees, uitstekend voor appelmoes.

Hij heeft een voorkeur voor MM 106 onderstam. Na 15 jaar zijn het flinke bomen geworden.

Pruimen, met ongeveer de helft van de bomen, zijn zeer goed vertegenwoordigd.

Een grote, mooie, blauwe, maar nog niet gans rijpe vrucht viel op. We vroegen de naam, die Georges achteraf ging opzoeken. Hij had die aangeschaft bij de NBS (waarvan hij bestuurslid is) als Jefferson. Dit is echter een grote, waardevolle, gele pruim. Zou deze pruim een dubbele Conducta kunnen zijn?

Als we het over het overvloedige sap van zijn MO-Nectarpruim hebben, verwijst hij naar Strival, mij onbekend, een reeds geplukte pruim, eveneens een sap-bom.

Nog een grote pruim die opviel en overvloedig draagt is Jasima een late pruim, mooi geel-oranje bij rijpheid. Die zou ik ook nog moeten leren kennen.

Dit zijn maar enkele elementen uit een lang bezoek en gesprek met een zeer creatieve fruitliefhebber, een zeer zeldzaam ras.

Zeer tevreden en vol bewondering, met heel veel nieuwe indrukken, namen we afscheid van Georges Cooman, een bescheiden, maar zeer creatieve man.

Dank u Georges.

Het perfect ineenschuiven bij de verbeterde plakenting, als je de techniek beheerst.

Het intapen bij het chipbudden van het gesneden oog op de onderstam.

MO-Nectar pruimen

“

“

“

“

Sîngled Piros, vooral voor appelmoes

Georges Cooman