01 november 2006 · 10:40 · door Daantje
ECKART BRANDT
0 beelden 0 reacties
Teruggezien in Naumburg
Eckart Brandt
In 2000 leerden we deze bezielde man met volle, rosse baard en een grote bos krolhaar kennen, een moderne profeet. Daarenboven spreekt hij een voortreffelijk Nederlands.
Op zijn 30 ste trok hij terug naar zijn roots, de Elbemeersen in Das Alte Land.
Te Grossenwörden (50 km van Hamburg) kocht hij in 1983 een hoeve met boomgaard, - een ”Apfelhof” in de huidige spraak. 600 jaar terug heette dat “en Bomghart” in het Platduits. - met oude rassen als Schone van Boskoop, Gravenstein; maar de Finkenwerder Herfstprinzen maakten de meerderheid uit. Deze grote, klokvormige, gouden appelen met een rode zonkant veroverden algauw zijn hart. Hij huurde daarbij nog enkele Ha fruitpercelen met de gangbare rassen Cox, Gloster, Golden Delicious, Ingrid Marie en Laxton Superb.
Van huis uit imker verloor hij nogal wat bijen door het spuiten van fruittelers. Zelf wou hij niet spuiten, waardoor de opbrengst danig terugviel.
Als pionier bioboer-autodidact in de fruitteelt betaalde hij het nodige leergeld.
Zijn oogst kon alleen verwerkt worden en hij begon een sapmakersbedrijf.
Klanten kwamen met hun oude, meestel gezonde rassen. Zijn interesse was verder gewekt.
Eckart begon al in 1984 zijn “Boomgarden-Projekt” (let op de korte a!) om de oude rassen op te sporen en verder te kweken. Overal ging hij enten snijden en had contacten met vele getuigen van het verleden. De eerste uitplant van zijn opkweek omvatte 150 bomen op een perceel van 6000 m2 (lente 1988). Stilaan werd hij een bekende in het Elbeland. De grootste appelschat vond hij in 1994 bij de meer dan 80 jarige, vroegere boomkweker Karl Mohr. Op een beperkte ruimte had deze man 700 rassen geplant, die al gedeeltelijk van ouderdom begonnen af te sterven. De volgende twee winters kon Karl er een goede 500 handveredelingen van maken op zwakke onderstam, telkens een boom per ras, waarvan een honderdtal op naam. De rest was niet meer te redden. Met nog meer ijver zocht Eckart de laatste getuigen op.
Eckart Brandt slaagde erin zo’n 800 rassen op te sporen en van de ondergang te redden. Ze staan opgeplant op verschillende percelen, zo’n 6 tal Ha.