30 juni 2010 · 15:58 · door Daantje

KEULEN 20/6

5 delen 45 beelden 0 reacties

Deel 1 van 5 · 30 juni 2010 · 15:58

KEULEN 20/6

Elk jaar richt het Davidsfonds Halle in-de-Kempen een interessante reis in. Dit jaar ging het naar Keulen. (Tussen haakjes: Ik heb bijzonder goede herinneringen aan de uitstap van vorig jaar Antwerpen Noord, blog van 22/06/2009). Jules en Miel hadden de reis weer grondig voorbereid en een parcours uitgestippeld. Miel had gezorgd voor een informatief brochuurtje. We stapten uit ter hoogte van de vroegere haven en trokken via kleine straten de stad in. Op een gebouw stond een merkteken van een grote overstroming in de jaren 1700. Het eerste huis waar halt werd gehouden was het “Overstolzenhuis”, een van de oudste van Keulen, dat als woon – en stapelhuis dateert van 1230. Romaanse stijl: let op de rondbogen. Het deed van 1840 tot 1930 dienst als beursgebouw. Nu is het Museum voor toegepaste Kunst. Over de Heumarkt (hooi-) met standbeeld van een koning wandelden we tot aan de achterkant van Gross St-Martin, een romaanse kerk van de 10 de eeuw, met massieve toren met vier hoektorens. Op onze weg ligt menige Kneipe, café met eigen Keuls biermerk. Er zijn knusse pleintjes met speciale fonteinen met beeldhouwerk. Er werd stilgestaan bij een fontein ter gedachtenis van een Keulse volkszangeres. Iemand van de medereizigers, die een tijd in Keulen gewoond had, kon nog een strofe zingen. Terug op de Rijnkaai toonde Miel ons de in de grond gewerkte waterkering, bedoeld om een waterpeil tot 11 m tegen te houden. Het normale peil bedraagt 2,80m. In december 1993 was er een hoogste waterstand van 10,63 m. We scheepten in voor een vaart op Rijn met smakelijk middagmaal. Eerst vaarden we stroomopwaarts, tegen de felle stroming in. Pas dan realiseerde ik mij dat Keulen op de linkeroever van de Rijn gebouwd is. Ik had een tegenover gesteld beeld in mijn hoofd (cfr Antwerpen) Terug uitgestapt ging de wandeling verder langs de Rijn tot en op de Hohenzollern brug, eigenlijk een zeer drukke treinbrug met een voetgangers/fietsers gedeelte Je ziet de treinen uit het hauptbahnhof vertrekken. We wandelen naast het Ludwig Museum en het Römisch-Germanische Museum. Door een buitenraam heb je een kijk op het Dionysosmosaiek (2de eeuw na Christus). Keulen was voor de Romeinen een bolwerk tegen de Germanen van over de Rijn. We staan voor de imposante, gotische Dom. Eerste steen in 1248. Pas in 1880 geraakten de 2 torens ( hoogte 166 m ) voltooid. De Dom is grotendeels gespaard gebleven tijdens de laatste oorlog. Rondom rond lag alles plat. In de dwarsbeuk kwam in 2007 een nieuw brandglas van de beroemde, keulse, Gerhard Richter. Het nieuwe raam is bijna 19 m hoog en ruim 9m breed. Dit moderne werk past wonderwel in deze belangrijkste kerk van Duitsland. Op de Alter Markt (oude markt), met zicht op de toren van het stadhuis, was het tijd voor een Pinkelpauze (plaspauze). Bij het raadhuis waren er belangrijke opgravingen naar de resten van een in 1183 door de Keulse bisschop aan de Keulse joden toegewezen eigen gebied dat met poorten kon afgesloten worden, het eerste Joodse getto. De fundamenten liggen zo’n 10 m lager dan het huidige grondniveau. In de loop der tijden werd de stad een heel stuk opgehoogd. We passeren in de oude parochie het Wallraf-Richarts-Museum. In deze wijk woonden op het einde van de Middeleeuwen de belangrijkste patriciërs van de stad. Naast het massieve, blanke volume van het museum staat de ruïne van de romaanse Sankt-Albanskirche. In de fond van de kerk heeft men een kopie van het beroemde treurende ouderpaar van Käthe Kollwitz geplaatst. Het origineel staat op het Duitse oorlogskerkhof van Vladslo, een 7 tal km van “De Reiger” te Ichtegem waar ik in mijn jeugd woonde. Even verder komen we aan het huis Farina. Het is 300 jaar geleden dat Johan Maria Farina het reukwater uitvond dat Keulen wereldberoemd maakte. Nu is het een klein museum. Maar het is vooral concurrent 4711 die met de pluimen is gaan lopen. Ten tijde van de bezetting door de Fransen van Napoleon kregen de huizen een eigen nummer en in huis nr. 4711 werd eveneens “Keuls water, eau de Cologne “ gefabriceerd. Verder op de wandeling komen we er voorbij. We wandelen door enkele, verkeersvrije winkelstraten. In de St-Antonieter kerk zien we een monumentaal, hangend beeld van Ernst Barlach uit de Jugendstil periode van een eeuw terug. Nog een merkwaardig, groot gebouw is de enorme, ruim 5000 vierkante meter grote stolp Peek & Cloppenburg, grootwarenhuis van Renzo Piano, de in Parijs gevestigde Italiaan die ooit samen met Richard Rogers het Centre Pompidou bouwde. Onze laatste bestemming was het in 1985 opgerichte Käthe Kolwitz Museum Keulen. Miel schrijft: “ Een zwaartepunt vormen de tekeningen uit alle scheppingsperiodes, o.a. vroege pastellen en kooltekeningen voor het satirisch tijdschrift “Simplicissmus”, studies over drukgrafische werken, die het scheppingsproces begrijpelijk maken, alsook enige van de mooiste en meest expressieve bladen uit de late tijd, toen Käthe Kollwitz (1867-1945) zich vooral met het thema dood bezighield.” FOTOMATERIAAL MET ALEIDE ALS FOTOGRAAF Het Overstolzenhuis Deel van de medereizigers Koningsstandbeeld op de Heumarkt Kneip (café) Monument voor volkszangeres Iemand van de groep, die lang in Keulen gewoond had kon nog een strofe zingen! Beelden op een pleintje. Achterkant Gross St-Martin Gross Saint gezien van de Rijnkaai