Herentals

met VOC 9/12

Met gidse Maria Macauter, medelid

Start met het begijnhof. Ik miste de inleiding wegens de omleiding. De omgeving is knap heraangelegd. Van het begijnhof schiet maar 1 straat over. Herentals had al een begijnhof in 1266. Dit lag verder buiten de stad. In 1578 werd dit volledig verwoest door de Staatsen, protestanten.

Op de huidige site was de begijnhofkerk klaar in 1615. Er werd een deurtje geopend in de biechtstoel. De pastoor zat letterlijk op ’het gemak’.

Tegen de kerkmuur staat een Christus met een loden mantel. We steken de straat over en komen in een convent, een huis waar tot 9 minder vermogende begijnen samenwoonden. De kamers zijn nog vrij authentiek. Aan de andere kant van de gang was een ziekenkamer met 3 bedden. Er is weinig geld voor restauratie.

We wandelen naar het centrum op een restant van de vroegere versterkingswal rond de stad, enkele meters hoog. Vroeger was die 12 m en begroeid met doornige struiken. Het is vrij koud en we zijn blij ons te kunnen opwarmen in ‘De Zalm’ naast de Lakenhalle voor een koffiebreak.

Destijds, met de talrijke legerbenden was Herentals een gemakkelijke proooi.

We hervatten de wandeling mat een blik op de Lakenhalle van begin de 15 de eeuw met het 35 m hoge belfort met beiaard. Staat bij het werelderfgoed van de Unesco.

Er naast staat het boerenkrijgmonument ter gedachtenis van de slag in Herentals van 28 okt. 1798.

We vangen ook een glimp op van het standbeeld van Rik Van Looy, ‘de keizer’ van Herentals.

We wandelen verder naar ‘Het besloten Hof’, met imposante binnenkoer en gebouwen, een vroeger klooster, nu o.a. het hoofdkwartier van het Wit-gele Kruis.

Bij het terugwandelen zien we achter ons de Zandpoort (1430). Van de 4 vroegere poorten schieten er nog 2 over. Er is ook nog de bovenpoort.

Gidse Maria Macauter leidt ons voor het laatste bezoek, wat opzij van het centrum, naar de grote, mooie St. Waltrudischkerk, in 1417 begonnen in Brabantse, laatgotische stijl. De kerk maakt een weelderige indruk met de vele grote schilderijen en het houtsnijwerk. Ze wijst ons naar oude banieren, mede door haar zorgen hersteld. Zij toont ons de schatkamer. Spijtig is het al wat donker voor een prachtig retabel in kunstig houtsnijwerk. Paul Koop, voorzitter, maakt ons attent op grafplaten op de vloer: burgers liggen met hun voeten naar het altaar, priesters omgekeerd. Zo zullen ze bij de verrijzenis het vlugst uit de kerk zijn!

Ik heb genoten van dit uitstekend gegidst bezoek aan een interessant, historisch stadje.

Terug naar ‘De Zalm’ voor een smakelijk diner met interessante tafelgenoten.

FOTO’S (De eerste foto’s met mijn nieuwe Motorola smarthphone. Ik moest Marthe eerst wat info vragen.)

1. Begijnhofkerk

2. Biechtstoel met gemak

3. Preekstoel

4. Interieur

5. Christus met de loden mantel

6. Begijnenhuis

7. Conventhuis met afbeeling patrones Sint Begga.

8. Pomp in de keuken

9. Leuvense stoof

St. Waltrudisch herinnert aan de welvarende stad tijdens de Middeleeuwen.

De scherpe torenspits bereikt een hoogte van 33m.

Interieur

Schilderij

Oud beeldje van St. Catherina

Het te donkere retabel

Nog een schat uit het begijnhof, nu te zien op de religieuze tentoonstelling Parcum in de al voor een goed deel gerestaureerde abdij ‘Het Park’ te Leuven, beter bekend als aldij het Park Heverlee. Deze gronden zijn terug aangehecht bij Leuven, dat instaat voor de grootse restauratie.

10. Te zien aan de horizontale groei der harttakken een kunstig gesnoeide Schone van Boskoop appel.

11. Lakenhalle

12. Idem

13. Boerenkrijgmonument

14. Lakenhalle

15. Idem met gidse

16. Het Beloken Hof

17. Monument ter gedachtenis aan de 7 weesmeisjes, op stap buiten de stad, slachtoffers van een der weinige V1 die daar vielen.