Met PPV-OVL bij Jean Moors

Op de uitstap (25/7) van de Provinciale Pomologische Vereniging Oost-Vlaanderen kwamen we eerst bij Jean Moors te Grote-Spouwen. Als 7de van een gezin met 12 kinderen heeft hij zich opgewerkt. Zijn vader kocht fruit op stam. Eigendom had men niet. Daar iemand Frans moest kennen werd hij naar Luik op school gestuurd. Maar op 15 jarige leeftijd vond zijn vader dat hij genoeg Frans kende en dat men hem thuis nodig had. De directeur van de school kwam nog persoonlijk pleiten om verder school te volgen omdat hij zo’n goede leerling was. Een tijd werkte men samen met enkele familieleden maar dan is hij zelfstandig zijn weg gegaan. Hij kocht land en kweekte vooral aardbeien. Met de opbrengst werd steeds verder uitgebreid, vooral met appelen en peren tot de huidige 65 Ha. Er was ook een straf verhaal hoe aardbeien in tunnels op korte tijd totaal afstierven en hoe men later op het spoor van de dader kwam. Een gefrustreerde aardbeiplantenkweker die niet kon leveren had met round-up de planten vernietigd. Als 11-12 jarige jongen was hij bevriend met een buur boomkweker van wie hij veel leerde. Zelf veredelen werd een hobby voor het weekend. Als uitgangspunt gebruikte hij vooral sterappel die hij kruiste met oudere rassen en later ook met nieuwe. Hij streefde er naar rustig groeiende bomen te ontwikkelen waaraan minder werk is. Aldus kwam de Belgica tot stand, een herfstras met bewaarcapaciteit. Het werd een clubras. Dit wil zeggen dat enkel gecontracteerde telers dit ras, in samenwerking met de veiling mogen telen. Intussen is er Joly Red bijgekomen, eveneens als clubras. Het is een grote, zeer zoete vrucht waarvoor in het buitenland nogal wat belangstelling bestaat. De samenwerking in clubverband is belangrijk om direct met een voldoende groot aanbod op de markt te kunnen komen. De markt vraagt immers een grote hoeveelheid van hetzelfde. Anderzijds vindt hij de beperking tot clubras spijtig voor de gewone boomkwekers en fruittelers. Hij denkt dat het telen van een ras in clubverband maar goed is voor een vijftal jaar. De laatste tijd besteedt hij veel aandacht aan resistentie. Zo heeft hij al een resistente keukenappel in productie. Jean heeft ook aardbeienrassen ontwikkeld, doch daarover werd weinig uitgeweid, met een knipoog naar medereiziger en aardbeienspecialist Herman Van Bastelaere. In beperkte kring had hij het ook over pruimen, vroeger talrijk gekweekt en nu allemaal verdwenen. Zijn voorkeurras is Jubileum. Zelf heeft hij eveneens pruimen ontwikkeld die nu bij familie en kennissen zeer gesmaakt worden. Misschien komt er ooit wel een herwaardering, want ingevoerde pruimen zijn niet dat omwille van te vroege pluk en slechte narijping. FOTO’S 1. Ontvangst 2. “ 3. “ 4. “ 5. Jean met Joly Red 6. Joly Red 7. Nieuwe aanplant 8. Nieuwe kruising 9. Met voorzitter Rino De Wilde

10. Boom Joly Red

11. Joly Red

12. Commentaar

13. Met tuinbouwleraar Guy De Kinder

14. In de plantage. In het midden Hilde Morren van het Ministerie.

15. Boom Belgica

16. Vruchten Belgica

17. Het ras is gevoelig voor kanker

18. Guy en ik vernemen nog wat over pruimen.