Eddy Vets zo. 5 okt

Eigenlijk een rotdag om iets te organiseren, met op geregelde tijden motregen en gelukkig pas na 16 u zwaardere regen. Toch daagde er behoorlijk wat volk op. Ik ben in de voormiddag geweest omdat men in de namiddag meer regen voorspelde. Eddy is een eminent lid van de Nationale Boomgaardenstichting (NBS) en voorzitter van de Mechelse afdeling. Te Itegem op de Bevelse Steenweg bezit hij een grote boomgaard waarin hij de Belgische rassen wil laten herleven. Daarbij wordt hij flink geholpen door Louis Millis voor het praktische veredelingswerk. Daarnaast verzamelt hij de Reinetten. In de schuur had hij een reeks van zijn rassen uitgestald om er sappig over te vertellen en te laten poeven. De vroege herfstrassen als Transparente de Croncel waren niet meer te genieten. Gelukkig hield de miezerige regen soms op en trok men de boomgaard in. Eddy heeft er een vruchtbare Court Pendu staan, een met de Sterappel zeer laat bloemende appel. Hij wees op de noodzakelijkheid van wederzijdse bestuiving. De beroemde Sterappel is duidelijk niet zijn lieveling. Van de Sterappel zijn er meerdere mutaties leerde ik. Hij toonde een erg grote, zij het lichtere, dubbele Sterappel. Jacques Lebel ligt ook niet in zijn gratie. Ik was niet de enige om te presteren. Intertessant was het om de Vlaamse Bellefleur of Berglander te zien. Dat ook iemand die heel veel pomologische kennis bezit het niet altijd bij het rechte eind heeft bleek als hij zijn Reinette de Chenée aanwees en liet proeven. Dit is beslist niet het ras dat ik destijds, dank zij Leo Peeters, heb leren kennen. Halverwege de tachtigerjaren had Leo het initiatief genomen in onze Veltwerkgroep Antwerpen-Voorkempen om MM 106 onderstammen , die hij in Klein Brabant was gaan aanschaffen, voor te occuleren met de Reinette de Chenée en waarop men dan zijn eigen voorkeurras zelf mocht enten. Bij mislukking hield men toch de Reintte de Chenée over. Ik heb mijn exemplaar niet verder geënt. Het ras bleek regelmatig vruchtbaar, doch erg kankergevoelig. Regelmatige verzorging was nodig. Het bleef een vrij kleine boom, maar met lekkere, wel iets drogere appels. Eddy bekwam zijn boom rechtstreeks uit Wallonië, de bakermat van dit ras en vertrouwde uiteraard op de juistheid. Maar fouten worden overal gemaakt. 13 okt "Mea Culpa!" zei men vroeger. Gisteren is mij het licht opgegaan! Op de stand van de Nationale Boomgaardenstichting te Geel zag ik een bak Reinette de Chenée. Naar alle waarschijnlijkheid hebben wij gewerkt met een Reinette de France. Door het noodgedwongen verplanten wegens de aardgasleiding, waren er dit jaar geen vruchten. Dit moet ik onthouden voor volgend jaar. Een opvallende ras was Schmidt Hübsch, een Duitse mutatie van de Schone van Boskoop. Zo vol beladen met grote, prachtige, rood kleurende vruchten dat takken afbraken. Iemand heeft dit ras tijdens de oorlog meegenomen en hier gereïntroduceerd als “Bieling”. Van Eddy heb ik geleerd dat een boom gevoed moet worden. “Als wij honger hebben gaan we eten; een boommoet zijn eten gebracht worden! “Hij mulchet met een goede laag stalmest. Zie de foto’s van zijn perenhagen. Een peer heeft nog meer behoefte aan voeding dan een appel. Dertig jaar terug verkeerde ik in de mening dat peren het op zandgrond niet deden, tot ik leerde dat met een betere voedselvoorziening toch goede resultaten kunnen behaald worden. Onder de dikke bedekking hebben echter ook de woelmuizen het naar hun zin. Eddy toonde een zelf geconstrueerde plantkorf, die mits goed aangebracht, effectief blijkt tegen wraat. Zie foto. De verste boom in de bezochte rij is een late Reinette waarvan ik de naam vertgeten ben, maar die hij zeer interessant vindt; zeer vruchtbaar ook. Zelf had ik twee van mijn rassen meegebracht die tot de echte goudreinetten zouden te rekenen zijn: Golden Reinette. De ene een forse appel, die nu practisch zijn optimale eetkwaliteit bereikt en de andere die we destijds in onze Veltwerkgroep doorgaven als “Boer van Wemmel”, van middelmatig formaat, maar nu een heerlijke vrucht. Deze “Goudreinetten” hebben hun beste tijd gehad tegen november. De Schone Van Boskoop komt dan pas goed op smaak en bewaart tot februari.