De Belgen in Doesburg

Zondag 9 nov. was het een lekker weertje om naar Doesburg te rijden, naar de tentoonstelling in de Museumtuin ’t Olde Ras. Onderweg bemerkten we het verschil in rijcomfort van rijden op de lichtlopende, moderne asfaltbekleding en op de stroeve, oude (?) beton of macadam op het einde van de autoweg Gorinchem over Tiel naar Nijmegen en Arnhem. De snelheid valt direct terug of je moet veel meer gas blijven geven. In de Museumtuin hebben we eerst de buitenkant verkend met het plantenaanbod. Er zijn wel mooie labels, maar er is geen aanduiding van het onderstamtype. Bij de abrikozen is dit echter wel het geval. De prijs van fruitbomen ligt in Nederland een stuk hoger dan in België, zodat het bij ons moeilijker is om de kost te verdienen met fruitbomenkweek. Interessant is het tussen enkele rijen in de aanplant van de Museumtuin zelf te lopen. Je ziet welke rassen gezond groeien en welke niet. Nogal wat rassen hebben last van kanker. Je ontdekt dat aan Reinette Marbrée nog enkele Ananas Reinetten staan. De proef op de som om vast te stellen dat de beste tijd van dit ras al voorbij is. Toen we net geparkeerd hadden, zagen we in een wagen een paar boompjes liggen: hierbij Ashmead’s Kernel, een uitstekend Engels ras. Als je dan binnen de tentoonstelling bezoekt, wordt het wel iets moeilijker. Je ziet er Ashmead’s Cernel liggen en dit is het juiste ras. Ernaast ligt Ashmead’s Kernel, de juiste schrijfwijze, maar een onjuist ras. In de aanplant wordt niet behandeld. Nergens echter heb ik zoveel vruchten met kurkstip gezien. Wellicht schort er iets aan de kalkvoorziening. Voeg daarbij dat sommige vruchten wel iets te vroeg moeten geplukt worden omdat anders de roeken (koloniekraaien met grijze plek rond de snavelinplanting) met de vruchten weg zijn en er geen meer overschieten voor de jaarlijkse expositie. Dergelijke vruchten vertonen, naast gebrek aan kleur, later meer kurkstip vertelde de heer Giesen, de stichter-bezieler van ’t Olde Ras. Interessant zijn de contacten op een dergelijke dag. Van iemand hoorde ik dat de tentoongestelde stoofappel Haneman het beste ras is om ‘Hete Bliksem’ te bereiden: half om half aardappelen en appelen, daarboven spek op een zacht vuurtje een paar uur laten gaar worden, naar smaak kruiden met zwarte peper, warm eten. “Hierbij heb ik graag nog wat opleguitjes.” Bij het attractieve ras Herfstgoud geraakte ik in gesprek met Theo uit het noorden van Limburg, vroeger plantenkweker en nu nog steeds actief bij de gehuwde kinderen. Hij heeft een vijftigtal fruitrassen. Herfstgoud vindt hij een zeer goed smakende, zeer sappige appel. Hij had het nog over een ander ras Kerstster, hier niet tentoongesteld, rood als de Sterappel, doch een veel beter ras. De mevrouw aan de kassa vond de Sterappel er dit jaar een heel stuk aantrekkelijker uitzien dan vorig jaar. De heer aan de documentatiestand herkende ons nog van vorige bezoeken.” Vlamingen winnen de quizzen taal in Nederland en daarbij zijn we ook nog superieur in het Frans.” Voor meer info verwijs ik graag naar hun webside: http://www.tolderas.nl FOTO’S 1 Reinette Marbrée Falso, in werkelijkheid Ananas Reinette. 2 Op het einde van de verkoopstand. Ze bieden ook kleinfruit aan. Ik zag er het oude zwarte bessenras Silvergieter geënt op stam. Hoe zou een zwarte bes zich op stam gedragen? 3 Let op het mooie label. Echter geen info over de onderstam. 4 De Ontario,bleekgroen met zilverig waas lijkt hier, toch niet zover noordelijker, maar op kleigrond, moeilijker af te rijpen dan op mijn Kempense zandgrond. 5 Erge kurkstip op Howgate Wonder, de kampioen zwaargewicht onder de appels. 6 De stoofappel Haneman, de beste stoofappel voor het bereiden van ‘Hete Bliksem’. Merk vooral bij deze foto op dat door de stand bij het fotograferen een sterk vergrotend effect is opgetreden. Het zijn eerder kleinere appelen. 7.Herfstgoud, blijkbaar een interessant ras. 8 De heer B J Giesen en medewerkster. 9 De heer van de documentatiestand.