Bezoek aan een grote Boomkwekerij

Dit jaar nodigde de grote fruitboomkwerij Carolus van Nieuwerkerken, Limburgse gemeente net boven St Truiden, de geïnteresseerden rechtstreeks uit op hun kwekerijpercelen, gelegen te Laar (Landen, Brabant) en omgeving. Verplaatsing met busjes. Telkens huurt men grote percelen landbouwgrond voor de duur van één kweekperiode. Je staat te kijken hoe prachtig vertakt en gelijkvormig men de vele duizende bomen kweekt, die over gans Europa verkocht worden. Mij trof het dat er rassen bij waren bestemd voor de Skandinavische Landen. Idared bv. heeft daar een betere smaak dan bij ons. Wij zagen Belida, een kruising met Idared. Karin Schneider , een mutant van de Deense Ingrid Marie , een kloeke boomvorm. In de omgeving van Oslo heb ik destijds bij de ouders van Gunnar Album, die bij ons een jaar te gast was, een schitterende Summerred gezien, zonder behandeling kerngezond. Hetzelfde ras was bij mij een en al schurft met enkele zielige, niet te eten vruchtjes. Dit ras had mij zo ontgoocheld dat ik niet eens moeite deed om deze om te enten, te meer omdat hij de boom ernaast, een Winston -nochtans anders een gezond groeiend ras - eveneens om zeep had geholpen. Beiden zijn nu reeds lang gerooid. Dat fruitbomen kweken een apart vakmanschap vereist was hier duidelijk te zien. Zaakvoerder Koen Carolus die ons gidste, wees ons op de verschillende rassen en ook op rijen met proefbomen, het resultaat van een reeds lange afvalselectie. Slechts een paar bomen van 10.000 beginnelingen brengen het zover. Hij wees exemplaren met een te dun takkengestel aan. “Dat kan niets worden.” Fotomateriaal: 1. Carolus, 2. Koen Carolus, de zaakvoerder 3. Het appelperceel 4. Wij rijden naar een perceel met 8 maanden oud appelplantsoen, nog in volle wasdom. Dit bereikt men met gestuurde bemesting via bevloeiing. We staan hier midden het perceel bij de aanvoerdarmen voor elke helft. Ondergronds ligt in elke rij een voedingsdarm met voedingsnippels voor elke boom. Men moet die ingraven omdat anders kraaien er gaten ik pikken om hun dorst te lessen! Bij de telers hoorde ik de vraag of men erin zou in slagen tegen de winter een eenjarige verkoopbare boom te bekomen. 5. Op verplaatsing bij de perenpercelen in het golvende Brabantse landschap. 6. Een Sweet Sensation als “doorgroeiboom”. Let op de donkere bladeren van deze peer met rode pel. Dit is een mutant van Doyenné de Comice, een clubras. 7. We zagen ook Conference als “sprintboom”, die zo behandeld wordt dat die op twee jaar van hoogte groeit. Er staat ook nog “traditioneel” gekweekte Conference. 8. Zari, de nieuwe, vroege herfstappel, die aanstaande dinsdag 26 aug. gelanceerd wordt op het Proefcentrum Fruitteelt te Sint Truiden door Better3fruit (www.better3fruit.com). Zari is een kruising van Elstar en Delbarestival. Zari wordt beschreven als een mooi gebloste, stevige, zoete, knapperige en bijzonder sappige appel. De smaak heeft veel weg van een Jonagold en is bedoeld om de overgangsperiode tussen oude en nieuwe oogst op te vangen. De vrucht heeft voor een zomerappel een uitzonderlijk lang uitstalleven van anderhalve maand. Het oogsttijdstip valt in Augustus, iets na Delbarestival, (merknaam voor het ras Delcorf). Het ras is geen clubras, maar vrij te verkrijgen. Men is bezig met de aanplant in diverse, Europese streken, want heden ten dage moet men, om succesvol te zijn, een massaaanbod hebben. 9. Naast Zari lanceert Better3fruit ook Zonga en Tunda, beiden ongeveer een week vroeger dan Delbarestival. Deze rassen komen vooral in aanmerking voor de thuisverkoop, waarvan ik denk dat die in stijgende lijn kan gaan door de tendenz naar meer plaatselijke voeding. In Amerika spreekt men van een 'Locavorens' (eten van ter plaatse) tendenz. Zonga is een kruising tussen Alkmene en Delbarestival met 50 % blos (Bij Zari 75 % blos). Men omschrijft Zonga als een frisse, zuurzoete appel, helderrood gestreept op een geelgroene achtergrond met een gladde schil. Tunda heeft een meer traditioneel aroma, is donkerrood gestreept (25 % blos) op een groene achtergrond. Mij zou het zeer interesseren hoe deze rassen zich het bij mij van nature, zonder behandeling zouden gedragen.