Over Konya naar Antalya

Bij het binnenrijden van de stad Konya ( op 1000 m, 1 miljoen inwoners) zien we aan de buitenkant nieuwe industrieterreinen en in de stad oude, vervallen wijken met veel groen en nogal wat volk dat gezellig bij elkaar zit. Nog iets meer in de stad worden deze wijken stelselmatig gesloopt voor, in mijn ogen, weinig aantrekkelijke nieuwbouw.

De stop is aan het oude klooster van de dansende Derwisjen, een imposant gebouw. De orde is al bijna 100 jaar verboden, maar de stichter-mysticus Mevlana Rumi (1207-1273) blijft nog een attractiepunt. Naast de toeristen zijn de talrijke, gelovige bezoekers of zeg ik beter bedevaarders veruit in de meerderheid.

Om Antalya te bereiken moeten we over het Taurusgebergte met een pas van +/- 1850 m. Er liggen nog resten sneeuw. Vorige week was de pas afgesloten en moest Jusuf met zijn gezelschap een grote omweg maken.

Te Antalya is het echter nog zomer, meer dan 20°. We rijden weer naar een chique hotel voor de overnachting. De achterkant van het hotel geeft uit op een strand en we maken in de zachte voornacht een gezellige strandwandeling.

Na het vertrek staan 2 fabrieksbezoeken op het programma: enerzijds juwelen-horloges, anderzijds leer, met een korte modeshow.

Van een stadsrondrit komt er niet veel terecht. We stappen uit aan het standbeeld van Ataturk en dalen af naar de oude haven. Aan weerszijden van de weg zijn allerhande winkeltjes. Het moment om bij Mahlar het assortiment nougat te proeven en te bestellen.

Aan de kade liggen nogal wat excursieboten, als piraten uitgedorst. We wandelen tot op de smalle pier die aan de overzijde de haven afsluit.

We rijden een eind de stad buiten ; aan de linker kant niets dan grote hotels met er achter het strand. Ons hotelcomplex Grand Park ligt echter aan de rechterkant.

Op de laatste dag zijn er onvoldoende kandidaten voor een optionele uitstap naar watervallen.

Het is schitterend weer en we trekken er op uit voor een wandeling. We wandelen een eind richting Antalya, terwijl we uitkijken om een weg naar de zee te vinden. Telkenmale geven die echter uit op een hotel.

Tenslotte lopen we naast de afsluiting van een nieuw attractiepark en bereiken aldus het strand.

Een gedeelte van het strand is ingenomen voor de gasten van hotels. De zonnebaders zijn maar weinig talrijk meer.

Tenslotte zien we ons hotel uitsteken. Als we over het terrein van een strandhotel de overzijde trachten te bereiken worden we teruggestuurd, maar gelukkig gewezen op een pad dat naar de grote weg leidt.

FOTO’S

Gisterenavond hadden we de folkloristische avond o.a. met een buikdanseres. Zes jaar terug werd Aleide er een ster van het veld, met tot gevolg een hele serie dure foto’s. Dit jaar vond men het niet nodig er een fotograaf bij te betrekken.

Met de Turkse vlag

Buikdanseres met medereiziger.

Karavanserai

Idem

Derwisjen klooster te Konya

Oude graven

Standbeeld van Atatürk in Antalya

Stadszicht met de toren

Aan het nougatkraam

Haven

Haven

Hotelcomplex Grand Park, bestaande uit verschillende blokken

Bramen staan nog in bloei

Strand

Dadelpalm?

Bonsaiboompje op het hotelterrein waar we niet mogen lopen

Tussen de struiken van het paadje groeien ook citroenen.

We komen uit tegenover de verste blok van het hotel Grand Park