Sleedoorn als Pruimenonderstam

Karel bezorgde mij een verslag uit ‘Nieuwe Oogst’, een Nederlands Landbouwtijdschrift, over het langlopend onderzoek van het Praktijkonderzoek Plant & Omgeving van Wageningen betreffende de sleedoorn als pruimenonderstam. Dit onderzoek is al 25 jaar terug gestart in Wilhelminadorp, het reeds lang gesloten proefcentrum voor de Nederlandse fruittteelt in Zeeland. We bewaren goede herinneringen aan de bezoeken daar. We hebben er ooit een Veltbusuitstap naartoe ingericht. Doel is een betere pruimenonderstam dan de St Julien A te vinden. Men selecteerde zaailingen van sleedoorn op basis van groeikracht, hoeveelheid doorns en wortelopslag. Men ging uit van 113 sleedoorntypen en entte er Opal op. (Opal is een van mijn topfavorieten onder de pruimen.) De groeikracht van deze bomen variëerde van sterk tot zeer zwak. Deze proeven werden verder gezet in Randwijk bij Wageningen, de nieuwe locatie voor de verdwenen vroegere proeftuinen. Sleedoorn laat zich goed vermeerderen door zomerstek van de meest belovende sleedoorntypes. (Dit is een interessante eigenschap voor de boomkwekerij!) De voorbije jaren plantte PPO-fruit 18 sleedoornselecties met als proefras Queen Victoria. Uit de eerste resultaten van de proeven lijken er goede onderstammen bij te zitten. Onderzoeker Frans Maas: “De groeikracht variëert tussen die van de zwakke onderstamVVA-1 en de sterke groei van St Julien A. De producties lijken goed en dat geldt ook voor het vruchtgewicht.” Deze proeven zullen nu verder gezet worden en ook andere rassen moeten uitgetest worden. Tussen haakjes een hele tijd terug dacht men de Engelse, zwakke onderstam Pixy te kunnen gebruiken, maar het vruchtgewicht van de meeste rassen was ook danig verminderd. De onderzoeker verwacht dat uiteindelijk drie of vier sleedoornselecties interessant zullen zijn voor de boomkwekerij en de bedrijven, en dus ook voor de pruimenliefhebbers. Nog enkele jaren geduld. Misschien toch maar eens proberen met eigen sleedoornonderstammen. Je weet maar nooit.