Anna Späth

Dit jaar heb ik eindelijk weer een behoorlijke oogst van deze late, Duitse pruim. Spät is wel laat in het Duits, maar Späth is in dit geval de naam van de Berlijnse boomkweker van dit ras. Het vlees van deze pruim is vast, geelgroen van kleur, voldoende sappig en aangenaam van smaak. Losse steen. Gisteren, 8 september, verjaardag van Mieke, onze derde dochter, heb ik de vruchten geplukt. De eerste waren al gevallen, maar allen waren voldoende rijp. Ik heb er Van Cauwenberghe, destijds leraar van de tuinbouwschool van Vilvoorde, ‘Monographie, Standaardisatie en Cultuur van Pruimen’ van 1941 op nageslagen. “waardevolle, late variëteit welke voordeelig het pruimenseizoen kan verlengen. Rijpheidstijdstip: half September, het tusschenplukken vangt aan rond den 10 den September en eindigt rond den 20 sten. De vruchten die een zekeren rijpheidsgraad hebben houden niet aan den vruchtsteel vast.” Op de laatste foto zie je 4 kleine, blauwe vruchten. Het zijn de allerlaatste van de struik ( De eerste snoepte ik al 2 weken terug) die ik kreeg van Irené Tyvaert van Ichtegem, destijds klasgenoot en nu bekende hengstenboer. Na vier jaar kon ik weer de pruimpjes proeven die mijn jeugd verblijdden: zuurzoet van smaak. Ze groeiden op het ouderlijk hof op De Reiger in de haag. Waarschijnlijk zijn het een soort Damaspruimen, wellicht Prunus insititia?