14 juni 2006 · 00:43 · door Daantje
APPELZAAGWESP EN FRUITMOT
0 beelden 0 reacties
Vandaag zag ik op 2 ver van elkaar staande
bomen een gestoken appel met een hoopje bruine, uitgevreten pulp. De slechte
geur kon ik niet ruiken. Lag het aan de 30 ° C? Als je de vrucht doormidden
opensnijdt, ontdek je in de uitgevreten gangen de vuilwitte larve van de
appelzaagwesp, Hoplocampa testudinea
(Klug). die een slechte geur verspreidt.
De veel beter bekende appelmade van de fruitmot, Cydia pomonella (L) (syn. Laspeyresia pomonella (L.) ) - zie het stukje over ‘Fruitmot en Carpovirusine’ - komt pas later .
De appelzaagwesp komt enkel op appel voor. De fruitmot tast ook peren aan, ook wel perzik en zelfs walnoot.
Beiden zijn niet tevreden met één vrucht! De larve van de appelzaagwesp verhuist twee à drie maal naar een nieuwe vrucht. Ook de rups van de fruitmot trekt van de ene naar de andere vrucht. De zaagwesp overwintert in de grond. De rupsen van de fruitmot in (schors-) spleten.
Het boorsel van de appelwesp is vochtiger en plakkerig. Dit van de fruitmot droger.
De larve van de appelzaagwesp is vuil wit. De rups van de fruitmot is meer rozig.
De volwassen appelzaagwesp vliegt van half april tot eind mei. Het volwassen insect meet ca 6 mm, is donkergeel, met zwart berookte vleugels.
Het zit ’s morgens vroeg verscholen tussen de bloesem en vliegt bij zonnig weer.
Met zijn zaagvormige legboor prikt het in de zich pas vormende vruchtjes en legt er een ei in.
De fruitmot is ca 9 mm, grijsbruin en aan de vleugelpunt een goudkleurige vlek.
De mot vliegt in de avondschemering, indien de temperatuur minstens 13 °C bedraagt. Eiafzetting vanaf 15 °C. Een tijd terug heb ik er gevangen in een feromoonval. Op de bodem ligt er een ingelijmd stuk karton en een rubberen dopje dat de seksgeuren van een vrouwelijke mot bevat. De mannelijke motten komen er op af en blijven ‘plakken’. Het aantal gevangen motten geeft een aanduiding van de infectiedruk. Slechts een beperkt gedeelte laat zich vangen!
De eieren worden afgezet op de vruchten, soms op de bladeren. Pas afgezet is het ei crème-kleurig. Na enkele dagen tekent er zich een rode ring op af.
Ik moet beter leren kijken! Zo’n ei heb ik nog nooit opgemerkt, wel een rupsje dat bezig was zich in te boren.