Snoeidemonstratie bij Pruim en Kers

De biotelers kwamen te Lembeke samen voor een snoeidemonstratie door Heino Van Doomspeek op pruim en kers. Het betreft een nieuwe aanplant van 2 jaar oud.

In tegenstelling met appelen en peren mogen pruimen en kersen niet tijdens de winter gesnoeid worden omdat dan de snoeiwonden gemakkelijk geïnfecteerd worden door bacteriekanker (Pseudomonas) en loodglans. De wonden genezen beter als de sapstroom vanaf half maart en april terug op gang komt.

Als onderstam gebruikt men St Julien A en de nieuwe VVA 1 met een 40% mindere groeikracht. De bomen staan op 3 m van elkaar in de rij met een tussenruimte van 4 m tussen de rijen. Men heeft de rassen Opal, Queen Victoria en Jubileum aangeplant. Een van de deelnemers zou er absoluut ook Avalon bijzetten, omdat dat zo’n lekkere pruim is bij thuisverkoop.

De bedoeling is een hart tak te kweken tot op +/- 3,5 m hoogte. Op ongeveer 3m komt er een bovendraad om de toppen vast te zetten. Momenteel worden ze gesteund met een tonkinstok en de onderste draad waaraan de waterslang met aan weerszijden van de boom een nippel bevestigd is voor pleksgewijze watergifte.

Bij pruim en kers past men de Zahn methode toe. Bij deze methode mogen de gesteltakken slechts de helft van de hart tak bedragen. De bedoeling is een evenwicht te krijgen tussen groei en vruchtbaarheid. Onderaan worden tot op 70 cm de zijtakken verwijderd. Men snoeit op een stompje van 1cm, geen gladde insneden langs de stam.

Alle zijtakken die dikker zijn dan de helft van de hart tak moeten eruit. Deze tak snoeit men op een stomp van een snoeischaarlengte. Daardoor komt er meer licht op de rest van de takken en vruchten. Als het goed is komen er uit de overgebleven stomp een of meer nieuwe scheuten die vruchthout worden. Vooral boven in de top mogen geen takken blijven staan die zouden concurreren met de hoofdtak. Knippen doet men een beetje schuin, op een naar buiten wijzend oog en met het mes van de hart tak weg.

Bij pruimen worden er gemakkelijker zijtakken gevormd dan bij kersen. Bij deze laatste demonstreerde kweker Bart Van Parijs hoe men een laagstaande dikke tak beter breekt en daarna vastzet om mogelijks al direct vruchtdracht te hebben. Pas daarna wegsnoeien.

Het is de bedoeling dat een boom aldus in de loop der jaren allemaal dun vruchthout heeft gevormd en de groei eruit is. Deze manier van snoeien heet, naar de uitvinder ervan, de Zahn-snoei. Verder worden de bomen boven begrensd op ongeveer 3 meter.

Op het kersenperceel staan de hoge betonpalen er reeds. Hieraan zal de overdekkingsconstructie opgehangen worden waarvan de nok tot op 4,80m zal komen. Zonder afdekking kan men niet meer rendabel kersen kweken.

FOTO’S

Er zitten ook zwak gevormde exemplaren tussen. Hier komt wat meer overleg bij kijken om er over meerdere jaren nog een behoorlijke boom van te maken.