23 december 2011 · 00:00 · door Daantje
SlOT Herinneringen en foto’s van de nieuwe (dessert)-rassen
4 beelden 0 reacties
Toen we hier in 1962 kwamen stond in de kippenren een 20 m lange rij zwarte bessen. Ik gis dat het Wellington XXX zou kunnen geweest zijn of Baldwin; zeker geen Géant de Boskoop. Dit ras heb ik iets later leren kennen. Een felle groeier. Eerst was ik tevreden over dit ras, maar de vatbaarheid voor rondknopmijt was zo erg dat ik het ras rooide.
Nergens groeide een sprietje onkruid. De dracht was overvloedig. Vrienden konden mee oogsten. In die tijd werden nog veel bessen opgezet in genever. Niet elk jaar waren er veel vruchten. Soms was er veel vorstschade. Ik vermoed dat de overrijpe, gevallen bessen opgesnoept werden door de kippen? Na een paar jaar ben ik de bessen gaan snoeien. Toch verminderde de dracht van jaar tot jaar tot er slechts een miezerig gewas overschoot, een gevolg van meeldauw, rondknopmijten (die ik toen nog niet kende) en bladluizen. Wellicht was er wat men noemt een complete bodemmoeheid. Ik heb alles opgeruimd.
Van een tuinvriendin, die nu al lang in Frankrijk woont, kregen we een sterk groeiend ras (Géant de Boskoop ? Bedford Giant?) die het de eerste jaren –althans als ze niet bevroren- zeer goed deed, met grote bessen. Later was het ’s winters plukken van de dikke knoppen met rondknopmijten niet meer te doen: gerooid.
Dertig jaar terug had ik de kans om een 25 tal bessenrassen aan te schaffen op de Tuinbouwschool te Vilvoorde; waaronder een 11 tal zwarte bessen: Baldwin, Blacksmith, Cotsworld Cross, Fay’s Prolific (bestaat ook in rood), French Improved, Goliath, Mendip Cross, Roodknop, Siberian, Wellington X en Wellington XXX.
Later kwam daar E.C.M(eulblok) bij, eveneens toen een goed ras. Verder Silvergieters zwarte, Black Reward, Tenah en Tsema en nog andere bv. Gloire de Naples, iets zachter van smaak.
Dan kwamen de modernere rassen Ben Lomond en vooral Titania met zijn flinke, gezonde groei en grote bessen, Ben More, Ben Sarek en Ben Connan, allen met zeer grote bessen, en nog andere
Bij kleinfruit moet je niet dromen van de oude rassen, de nieuwe zijn het resultaat van doorgedreven onderzoekswerk. Dit moet ook, want kleinfruit lijkt mij veel meer onderhevig aan tal van belagers, ziekten en plagen, waardoor deze veel vlugger van hun pluimen verliezen..
Ten tijde van de proeftuin te Rillaar maakten we kennis met iemand uit de buurt. De man vertelde dat zij in augustus elk jaar een voorraad blad van zwarte bes droogden en daarmee regelmatig thee zetten o.w.v. de gezonde eigenschappen. In de kruidengeneeskunde wordt de thee gebruikt bij prikkelhoest en bronchitis, waterzucht, jicht, nieraandoeningen en reuma.
FOTO’S van SKIERNIEWICE
