De Berg van Stijn Derammelaere te Buissenal

Stijn had ons uitgenodigd op zijn berg in de gemeente Frasnes- lez- Anvaing. Het kostte ons wel wat moeite om de Rue du Bas Pre te vinden. Aan de bovenkant noemen alle straten en straatjes immers Hameau Pironche. We zijn er in de voortzetting van het heuvelland van de Vlaamse Ardennen van de streek onder Ronse en Ellezelles in de provincie Hainaut.

Bij het GSM contact stond Stijn boven op zijn berg en zag ons 50 m lager. Stijn heeft er een hoge molshoop van 1,7 Ha.

De grond is er zeer lemig. Beneden loopt er aan de bosrand een beek en uit zijn berg ontspringt wat bronwater. In de gleuf waren enkele jonge elzen ontsproten.

Het bos zaait geleidelijk zijn spruiten uit op zijn terrein. Vroeger werden die afgegraasd door de schapen van de vorige eigenaar.

Eens buiten de schaduwrand groeien de wilde aardbeien weelderig. De maartse viooltjes geraken uitgebloeid. Onder de bomen zijn de blauwe boshyacinten talrijk. De eerste roze bloemen van de dagkoekoeksbloem melden zich aan. Dichter bij de beek zie je vele tere, kantige kopjes van het muskuskruid, hele plekken vol. Stijn vroeg op een lijn te lopen om er niet teveel op te trappen.

Stijn heeft op zijn berg al heel wat aangeplant. De vegetatie blijft er laag bij gebrek aan vocht en de zuurgraad van rond de 4 PH.

Toen we zijn fruitaanplant wilden bekijken moesten we gaan schuilen voor een eerste vlaag. Al dat klauterwerk op zijn berg is lastig voor onze oudere botten.

Tegen de weg heeft hij een oude wagon staan die voordien diende als schapenstal. De potstal is al gedeeltelijk weggeschept maar er was nog meer dan plaats genoeg voor ons vijven op het stro.

Daarna konden we aan het werk. Aleide en ik zorgden voor de verdere bedekking met worteldoek van een vlak gedeelte, waar Stijn wat wil tuinieren en waarop hij een serre wil opzetten.

Weer gaan schuilen voor een vlaag. Dan plantten wij zijn speciale aardappelen (meestal paarse), een zwaar werk in de ruwe, plakkerige, felle leemgrond, doch prima geschikt voor aardappelen en meteen de beste onderdrukking van de vroegere onkruiden. Berten en Daouda ruimden de zuidkant naast de stal en plantten de kiwibessen. De in de omgeving reeds vroeger uitgeplante kiwibessen hadden slechts lichte vorstschade opgelopen. Boven op de berg bevriest het het minst. De koude luchtlagen zakken naar beneden en doen daar de meeste schade.

De regenvlagen werden echter talrijker. Nog geholpen om zijn moerbessenzaailingen uit te planten.

Stijn is een liefhebber van planten, struiken en bomen. Hij kreeg trouwens een betrekking in de Nationale Plantentuin van Meise. Veel kweekt hij zelf aan. Hij kan hier nog vele jaren naar hartenlust experimenteren, vooraleer misschien naar het buitenland te verdwijnen. Hij ziet mogelijkheden in Bulgarije. Momenteel heeft hij al een project in Malawi. Er groeien 4 Ha soyabonen. Met de opbrengst zouden de plaatselijke medewerkers het project moeten kunnen voortzetten.

FOTO’S

We komen aan en parkeren op een effen stuk onderweg

Idem

We trekken hoger op.

Aleide zet ons op de gevoelige plaat: Berten

Idem Daouda

Idem ik

Op de berg

Idem

idem

10. Het gezelschap

11. Zijn onderkomen

12. Ernaast ligt een min of meer vlak stuk voor wat tuinieren en het plaatsen van een serre. Momenteel wordt dit afgedekt met antiworteldoek. Na een jaar bedekking bekomt men een kant en klare bodem.

13. Beneden in het bos

14. Boshyacinten

15. Maarts viooltje

16. Muskuskruid

17. Slanke sleutelbloem

19. De werkploeg

20. Daouda en Berten

21. De bedekte grond. Ervoor is nog net een strook te zien van het perceel waar we de aardappelen geplant hebben.

22. Het kweekperceel

23. Idem

24. Aan het werk

25. Vroegere aanplantingen

26. Idem

27. Idem