28 september 2005 · 00:00 · door Daantje
IK HEB DE BOOM GEZIEN
0 beelden 0 reacties
Hij nam mij mee naar de Hoge Dreef bij zijn dochter Ilse. De boom staat er nog groeikrachtig bij. Samen met een versleten appelaar zijn het de restanten van de vroegere boomgaard. De eigenares wist me te vertellen dat het huis in 1928 gebouwd werd. De boom zou van rond die tijd dateren. De enting gebeurde net boven de grond. De onderstam zou een wilde peer (?) kunnen zijn. Die onderstam stoelt rond de stam van de geënte peer een stuk breder uit. Men had al gedoornde opslag moeten verwijderen. Er staan nogal wat vruchten op de boom, maar niet overdreven. De vroege val gaat door, maar ze vallen op het zachte grastapijt. Vorig jaar waren er minder vruchten. Deze winter gaat Ilse uitzoeken hoelang ze de vruchten kan houden (Ze wonen er pas anderhalf jaar). De boom heeft wat dode takken, doch hij vormt nog overal vrij lange, nieuwe scheuten. Enthout bij de vleet. Hij staat als zomerse schaduw voor het huis in en zacht gazon, dat weinig bemest wordt. En nu maar met de peren creatief zijn in de keuken: bakken, braden, stoven, al of niet in de oven!
Naschrift op13 nov.
Omdat het een bakpeer was met de pel van een St Remy, dacht ik eerst in die richting. Doch de vorm en de steel klopten niet. Afgezakt buikig, tegenover de meer gewone peervorm van de St Remy. Vervolgens zochten we het in de richting van de Brederode. Gisteren toonden we de peer aan Benny Giesen, de stichter van de Museumtuin 't Olde Ras te Doesburg. Hij erkende er direct de Pondspeer of Cadillac of Catillacpeer in.
Al een oud ras van rond 1650. André Leroy taxeert ze als een eetpeer van 3 de categorie vanaf februari.
Als bakpeer is het er een van 1 ste categorie.
